Persoonlijk Leiderschap | voor ambtenaren en overheidsprofessionals
Je kunde wordt gevraagd. Je visie niet.
In 6 maanden van voortdurend afstemmen en aanpassen naar stevig positie innemen vanuit jouw expertise, zodat je de passie weer voelt die je had toen je net begon.
6 jaar
Ervaring als coach
200+
Professionals begeleid
5+ jaar
Ervaring als ambtenaar
Je weet hoe het zit. Je zegt het alleen niet.
In vergaderingen zie je allang waar het misgaat. Je hebt er een mening over, een goede. En toch hoor je jezelf zeggen wat er gevraagd wordt: de feiten, het dossier, de uitvoering. Wat jij ervan vindt, blijft binnen.
Ondertussen komt er steeds meer op je bord. Je neemt het erbij, omdat jij het kunt en iemand het moet doen. Daardoor ben je ’s avonds moe op een manier die een nacht slapen niet oplost.
Je hebt jarenlang bewezen dat je het kunt. Wat je mist is de ruimte om ook te zeggen wat jij ervan vindt, en je wilt weer met zin naar je werk, zoals in het begin. Persoonlijk Leiderschap is het traject waarin je daar zes maanden aan werkt.
Ik ben zelf strategisch adviseur bij een gemeente. Ik ken de vergadercultuur, de dossierdruk en de reflex om het er even bij te nemen.
Herken jij deze zinnen?
Deze 4 zinnen hoor ik het vaakst tijdens kennismakingsgesprekken voor Persoonlijk Leiderschap.
“Als ik nu nee zeg, denken ze dat ik het niet aankan.”
Over je vak durf je alles te zeggen. Gaat het over jouw eigen ruimte, dan slik je het in en neem je het er toch weer bij. Je zegt ja en je baalt er een uur later van, vooral van jezelf. De volgende keer gebeurt hetzelfde, en elke keer gaat er een beetje vertrouwen in je eigen grens af.
“Ik ben de enige die dit dossier echt kent.”
Dus kun je er niet mee stoppen, ook niet op vakantie. Overdragen kost meer tijd dan het zelf doen, denk je, en zo komt alles bij jou terug. Je weet ook dat dit niet houdbaar is. Je verlangt naar een week waarin je telefoon dicht kan en het dossier gewoon doorloopt.
“Ik heb vandaag alleen maar gereageerd.”
Je hele dag ging op aan wat er op je afkwam: mails, vragen, een collega die even iets nodig had. Er was geen moment waarop je iets deed omdat jij dat wilde, vanuit wat jij belangrijk vindt of waar jij in gelooft. Dat is zonde, want juist daar ben je goed in: je hebt een scherp oog voor wat er beter kan. Dat oog komt nauwelijks aan bod, dus de dag voelt vol en toch leeg.
“Waarom voel ik me zo leeg, terwijl ik goed werk lever?”
Je beoordelingen zijn goed, je collega’s zijn blij met je. En toch kost elke dag je meer dan hij je geeft. Daar snap je zelf ook niets van.
En thuis merken ze het ook
Dit is het deel waar je met je leidinggevende nooit over praat. Wat je op werk draagt, gaat mee naar huis.
Je komt binnen en je hoofd zit nog in dat overleg. Je partner of je kind merkt het eerder dan jij. Je ligt wakker met het gevoel dat je iets vergeten bent, en je kaak staat strak en je schouders zitten hoog. Als je lijf maandenlang aan staat, gaat het niet vanzelf meer uit. Daarom werkt uitslapen op zaterdag steeds korter.
Je past je thuis net zo aan als op je werk. Wat jij wilt, komt achteraan.
Je verlangt naar een avond waarop je thuis bent, met je hoofd erbij. Waar de mensen die ik begeleid het meest van balen: op hun werk zijn ze degene die alles overziet, en thuis zijn ze er nauwelijks. Die twee liggen steeds verder uit elkaar.
Het heeft je ook veel gebracht
Je bent degene op wie ze kunnen bouwen. De grondige, de betrouwbare, degene die het oplost. Altijd de professional, nooit degene die moeilijk doet.
Daar is niets mis mee, en het levert je iets op. Nodig zijn voelt goed. “Ik kan dit aan” is een prettige gedachte. En als jij het zelf doet, weet je tenminste zeker dat het goed gaat. Dat kan jarenlang werken.
Het pijnlijke gevolg komt later: iedereen weet wat ze aan je hebben, maar jij zelf niet meer.
Je bent de betrouwbare, en niemand vraagt wat jij ervan vindt. Je hoort jezelf ja zeggen voordat je erover na hebt gedacht. En je schaamt je een beetje voor hoe kortaf je thuis bent, want zo ben je eigenlijk niet.
Waarom gebeurt dit steeds opnieuw?
Je hebt vast al van alles geprobeerd. Beter plannen, eerder naar huis, een keer nee zeggen. Het hielp even, en toen was je er zo weer. Dat komt doordat er onder dat ja zeggen vier gedachten zitten die je zelf misschien nooit hardop hebt gedacht.
“Ik ben zo goed als mijn laatste klus.”
Een fout maken is voor jou geen kleinigheid. Het zegt iets over jou. Daarom kan “goed genoeg” nooit echt goed genoeg zijn, en werk je dingen af tot in de puntjes die niemand zo nauwkeurig had verwacht.
“Nee zeggen kan ik me niet permitteren.”
Deze zit vaak ouder dan je huidige baan. Ergens heb je geleerd dat je pas meetelt als je iets levert. Dat werkt nog steeds door, ook als niemand het ooit zo tegen je heeft gezegd.
“Als ik het niet doe, gebeurt het niet goed.”
Je noemt het zelf perfectionisme. Meestal is het iets anders: je durft het niet los te laten, omdat je vaker hebt meegemaakt dat het dan misging en jij het toch mocht rechtzetten.
“Ik wil het niet op de spits drijven.”
Inhoudelijk ga je een stevig gesprek niet uit de weg. Gaat het over wat jij nodig hebt, dan stel je het uit. Tot het vanzelf overwaait, of tot je erdoorheen zit.
Zolang die gedachten er zijn, komt elke tip over grenzen stellen er bovenop te liggen. Je weet precies wat je zou moeten doen, en het voelt te riskant om het te doen.
Waarom minder gaan doen niet helpt
Je doet je werk goed, dus krijg je meer. Dat voelt als waardering, en die waardering wil je houden. Dus zeg je nog minder snel nee, en komt er nog meer bij.
En er gebeurt nog iets. Als je lang te veel draagt, voel je steeds slechter aan wanneer het te veel wordt. Je merkt je grens pas als je er al overheen bent. Daarom overvalt de klap bijna iedereen, ook mensen die denken dat ze er bovenop zitten.
Misschien denk je: dan ga ik gewoon minder doen, dan voel ik me vanzelf beter. Het klinkt logisch. Meestal gaat het zo: je zegt een paar dingen af, je agenda wordt leger, en na twee weken vul je de ruimte weer met werk dat jij even snel doet, omdat het anders niet goed gebeurt. De gedachte dat jij het moet oplossen verdween niet toen je agenda leger werd. Dat zie je ook in de cijfers: van de mensen die na een burn-out weer aan het werk gaan, valt 1 op de 4 opnieuw uit.
Wat je wilt, is zelf kiezen wat je doet, in plaats van de hele dag te reageren op wat er binnenkomt. Dat betekent dat je in een vergadering zegt wat je vindt zonder het eerst drie keer in je hoofd om te draaien, en dat je om vijf uur naar huis gaat en er thuis ook echt bent. Zoals in het begin, met zin naar je werk. En het moet blijven, ook als het weer druk wordt.
Wat Persoonlijk Leiderschap je oplevert
Vier resultaten die je aan het eind van het half jaar in handen hebt.
Jouw visie krijgt weer plek
In een overleg breng je in wat jij ervan denkt, naast wat je weet. Iemand komt er later op terug: goed dat je dat zei. Je voelt je serieus genomen, en het geeft je energie in plaats van dat het je kost.
Je voelt je grens op tijd
Je merkt het terwijl het te veel wordt, in plaats van pas als je leeg bent. Daardoor kun je bijsturen zolang je nog energie hebt, en hoef je je weekend niet te gebruiken om bij te komen.
Je avond is weer van jou
Je zet je tas neer en je hoofd is er al bij. Iemand thuis vertelt iets en je luistert echt. Op een doordeweekse avond zit je op de bank en dat voelt goed, zonder dat je er iets voor hoeft te doen. Thuis merken ze het en zeggen ze het ook.
Het houdt stand als het druk wordt
Er komt een reorganisatie, een lastige leidinggevende of iets zwaars thuis. En je gaat er heel anders mee om dan toen je begon. Dat is het moment waarop je weet dat het geen toeval was.
Dit is Persoonlijk Leiderschap
Zes maanden waarin je uitzoekt waarom steeds alles bij jou terechtkomt. En waarin je er iets aan doet. Je leert je grens voelen voordat je eroverheen gaat, je zegt wat je vindt zonder het eerst drie keer om te draaien, en je houdt energie over voor thuis. We kijken daarbij naar je werk én naar je privéleven, want die twee houden elkaar in stand.
- Acht coachgesprekken, verspreid over zes maanden. Ongeveer één keer per drie weken. Online, of op locatie in overleg.
- Twee gevalideerde testen van Testgroup. De Bridge Werkgeluk Indicator en de uitgebreide Bridge Personality (de Big Five, 16 Jung Types en het 4-kleurenmodel) laten zwart op wit zien waar je kracht zit, wat jouw specifieke voorkeuren zijn, en waar je jezelf in de weg zit.
- Een hermeting van de Bridge Werkgeluk Indicator aan het eind. Zo zie je met cijfers naast je eigen gevoel wat er in een half jaar is veranderd. De Bridge Personality meten we niet opnieuw, want je persoonlijke voorkeuren veranderen niet in 6 maanden.
- Verschillende werkvormen passend bij jouw vraag.
Weet je niet goed wat er in een specifieke situatie gebeurt, dan pluizen we de situatie uit tot op de zin die je wel dacht of voelde maar niet zei.
Snap je het wel, maar verandert er niets, dan maken we het visueel, zodat je in één keer ziet welke plek je inneemt in je team.
Soms voel je heel goed hoe iets in elkaar zit, maar heb je er nog geen woorden voor, en dat is het moment dat we met je lichaam werken. - Ongeveer 2 uur per week voor jezelf, tussen de sessies door om zelf te kunnen oefenen en het uit te proberen in je eigen werk.
- WhatsApp-support. Je groei beperkt zich niet tot de 8 coachgesprekken, maar zit juist in de periodes ertussen. Je hoeft hier niet alleen in te staan, zie me gerust als je cheerleader buiten onze afspraken om.
Persoonlijk Leiderschap vertaalt naar de VIVI-methode: Verkenning, Inzicht, Verandering, Integratie
- Fase 1: Verkenning (maand 1). Twee sessies. Je maakt de twee testen en we brengen in kaart wat er nu gebeurt: waar loopt je energie weg, op welke momenten slik jij jouw mening in, waar zeg je te snel ja, en wat kost je het meest. De testen maken inzichtelijk hóe jij van nature positie neemt.
- Fase 2: Inzicht (maand 2). Twee sessies. Nu wordt duidelijk waarom het steeds opnieuw gebeurt. We leggen het naast concrete situaties uit je eigen week, zodat je het ziet aankomen in plaats van achteraf.
- Fase 3: Verandering (maand 3-4). Twee sessies. Je gaat het anders doen op je werk en we bespreken wat er gebeurt, bijvoorbeeld wanneer je oefent met het uitspreken van je oordeel in een echt overleg. Dit zal niet meteen vlekkeloos verlopen, dat hoort erbij. Juist hiervan leer je op welke manier je visie uitspreken goed bij jou past.
- Fase 4: Integratie (maand 5-6). Twee sessies. Hier zorgen we dat het blijft, ook als het weer druk wordt. De laatste sessie gaat over de hermeting en hoe je zelf verder kunt.
Investering
Persoonlijk Leiderschap kost € 3.750. Dit bedrag is incl. btw als je zelf betaalt en excl. btw als je werkgever betaalt.
Zij gingen je voor
“Dankzij het coachtraject van Yasmine is er veel veranderd. Ik ervaar rust in een drukke baan, voel op tijd aan waar mijn grens ligt, en heb daardoor meer balans gevonden tussen werk en privé.”
Sandra — Beleidsadviseur Sociale Basis
“Yasmine voelde telkens feilloos aan waar op dat moment aandacht nodig was (soms tot mijn eigen frustratie). Maar het resultaat mag er zijn: ik durf eindelijk de stappen te zetten die mijn carrière verder brengen, en mijn onbewuste angst voor succes heeft niet langer de overhand.”
Saïda — Casemanager Armoedebeleid
Veelgestelde vragen
Ik heb hier eigenlijk geen tijd voor.
Dat is precies waar dit traject over gaat. Je agenda wordt niet vanzelf rustiger: elke keer dat je goed levert, komt er werk bij. Praktisch gaat het om acht sessies van 1,5 uur over zes maanden, plus ongeveer twee uur per week voor jezelf. Komt een sessie slecht uit, dan verzetten we die.
Ik heb al een training gehad, en dat hielp maar even.
Dat is logisch, en het zegt niets over jou. Een training leert je wat je zou moeten doen. Hier zoeken we uit waarom je het niet doet, ook al weet je het. Daar is tijd voor nodig, en een fase aan het eind die er alleen maar voor zorgt dat het blijft.
Het valt bij mij eigenlijk wel mee.
Dat kan. Kijk dan even naar thuis: hoe kom je binnen aan het eind van de dag, voelt een avond niets doen als iets wat je verdient, en val je in slaap zonder de dag nog een keer over te doen? Die dingen zijn eerlijker dan je agenda.
Zes maanden is lang. Waarom niet korter?
Omdat het pas telt als het een drukke periode overleeft. De eerste twee fases kun je in tien weken doen; dat is Competentiekracht. De laatste twee fases vragen tijd, want je moet het nieuwe eerst een paar keer hebben uitgeprobeerd als het spannend werd.
Wat als ik tussen de sessies vastloop?
Je hoeft niet te wachten tot de volgende sessie. Er is ruimte om tussen onze afspraken door af te stemmen via de WhatsApp-support.
Hoe weet ik of dit bij mijn situatie past?
Dat bepalen we samen in het kennismakingsgesprek. Je hoeft vooraf niets zeker te weten. Soms blijkt Competentiekracht van tien weken beter te passen bij je vraag; dan zeg ik dat.
Wat krijgt mijn leidinggevende te horen over dit traject?
Helemaal niets. Wat er in de sessies wordt besproken, blijft tussen jou en mij. Je werkgever ontvangt geen inhoudelijke terugkoppeling, ook niet wanneer die betaalt. Je testuitslagen zijn van jou alleen.
Je weet allang hoe het zit. Het wordt tijd dat ze het horen.
In een kennismakingsgesprek van een half uur kijken we samen wat er bij jou speelt en of dit traject daarbij past. Vrijblijvend, en je hoeft niets voor te bereiden.